Για σένα….

Δεν θα μπορέσω ποτέ να περιγράψω τι σημαίνεις για μένα. Τι σημαίνει για μένα η Τέχνη σου, μια τέχνη ολόδικια σου, που δεν την ορίζει και δεν την αγγίζει τίποτε.

Δεν θα μπορέσω ποτέ να περιγράψω τι σημαίνει για μένα η μορφή σου,  η στάση ζωής σου… Τι δρόμους άνοιξες στην ψυχή μου, δρόμους που δεν ανοίγει η κουλτούρα μα η κατάθεσή σου, του ενδότερου εαυτού σου.

Δεν θα μπορέσω ποτέ να σε ευχαριστήσω για τα διδάγματα της τέχνης σου, για το πώς η αναπηρία γίνεται τέχνη και ρίχνει βάλσαμο στην καρδιά με τον πιο χειροπιαστό τρόπο…..

Δεν θα μπορέσω ποτέ να περιγράψω την επίδραση της φιλοσοφίας σου πάνω στον ψυχισμό μου. Την επίδραση των χρωμάτων και την αδελφοσύνη στις τάσεις σου στη ζωή, στο στυλ ανεξάρτητα απ΄το στυλ… Την ταύτιση μου στην αναίρεση της κανονικότητας όπως την έκανες εσύ καθημερινότητα….

Δε θα μπορέσω ποτέ να περιγράψω το πόσο αγάπησα το Γαλάζιο Σπίτι, το πόσο βαθειά έκλαψα σε όλη την ταινία που περιέγραφε τη ζωή σου….

Δε θα μπορέσω ποτέ να περιγράψω το πόσο ένιωσα τη συντριβή σου, στο άδειο σπίτι που τα έσπασες όλα, το πάθος σου στον έρωτα, και στην αγάπη σου για τη ζωή.

Αυτή η αγάπη που δεν παραιτείται ποτέ, που ξορκίζει τη μιζέρια με την τέχνη, όπου γίνεται σκοπός η αποτύπωση της πραγματικότητας για τα μάτια των άλλων.

Δε θα μπορέσω ποτέ να περιγράψω την έμπνευση που έχεις υπάρξει. Ως άνθρωπος. ΄Οσο λίγοι.

Σ΄αγαπώ, Φρίντα και σ΄ακολουθώ. Κατά πόδας.

kahlo


«Τι τα θέλω τα πόδια, όταν έχω φτερά και πετάω;»
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 6 Ιουλίου 1907, γεννήθηκε η Φρίντα Κάλο (Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón, 1907-1954). Από το άρθρο του dimartblog.com,  απ΄όπου και η φωτογραφία.