Το ποίημα της εβδομάδας 8/3

Με πολύ συγκίνηση, χωρίς αιδώ, χωρίς φειδώ, στο γιό μου, ετών όχι 6, στα 24.

dimart

Τούτη την όψη της αλήθειας

—Ντύλαν Τόμας—
Μετάφραση: Λύντια Στεφάνου

Τούτη την όψη της αλήθειας
Γιε μου μπορεί να μην τη δεις,
Βασιλιά των γαλάζιων ματιών σου
Στην εκτυφλωτική χώρα της νιότης,
Πως όλα καταλύονται
Κάτω από τον αδιάφορο ουρανό,
Αθωότητας ή ενοχής
Πριν κινήσεις να κάνεις
Νεύμα με την καρδιά ή την κεφαλή,
Όλα συνάζονται και ξεχύνονται στο ελικωτό σκοτάδι
Όπως η σκόνη των νεκρών.

Το καλό και το κακό δυο δρόμοι
Για να σε βγάλουν στον θάνατο
Εκεί που αλέθει η θάλασσα,
Βασιλιά της καρδιάς σου μες στους τυφλούς καιρούς,
Όλα φυσούν κι εκπνέουν
Πάνε κλαίοντας μέσα σου και μέσα μου
Και μέσα σ’ όλων των ανθρώπων τις ψυχές
Προς το αθώο
Σκοτάδι και το ένοχο σκοτάδι, τον καλό
Θάνατο, και τον κακό θάνατο, και μετά
Στο ύστατο στοιχείο
Πετούν καθώς το αίμα των άστρων
Καθώς του ήλιου τα δάκρυα
Καθώς του φεγγαριού το σπέρμα, σκουπίδια
Και φωτιά…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 66 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s