Να μάθεις να μένεις…..

 

Λοιπόν αυτό το ….. άρθρο, ειλικρινά, που τιτλοφορείται «να μάθεις να φεύγεις» και έχει γίνει βιράλ (sic) στο διαδίκτυο κι όλοι ποστάρουν και επανακοινοποιούν (ελληνιστί) μετ΄επαίνων και διθυράμβων, εμένα. έτσι όπως αποδίδεται στο κείμενο. πολύ με βρίσκει διάφωνη.

Διαφωνώ. Θα καταθέσω εδώ την ψυχή μου πάλι, μπας και καταλάβει κανείς (ψυχή ζώσα ανθρώπινη, όχι πουλιού, ή ψαριού, ή σκύλου, αυτοί καταλαβαίνουν με τη μία, τι εννοώ). Η μαγκιά είναι να μάθεις να ΜΕΝΕΙΣ.

Να είσαι εκεί, στα δύσκολα, όταν το πλοίο μπάζει νερά, όταν η σχέση θέλει τροφή, όταν το παιδί σ΄έχει ανάγκη, ή όταν σε απορρίπτει και σου φτύνει στα μούτρα σφουγγαρόπανα λόγω φάσης. Να είσαι εκεί, όταν διαπιστώνεις τρύπες στον άνθρωπό σου που μόνο εσύ βλέπεις και τις καθρεφτίζεις και μπορείς να κάνεις κάτι, να κρούσεις έναν κώδωνα, να φτιάξεις μια δυναμωτική σούπα, μια χαλαρωτική σοκολάτα.

Να είσαι εκεί, να φας τα χειρότερα και πλέον ζέοντα του πιθαριού του εαυτού σου, να δεις τα λάθη σου, να κάνεις την αυτοκριτική σου. Να ζήσεις τον έρωτά σου, να πονέσεις, να κλάψεις, να χτυπηθείς στα πατώματα μέχρι να μάθεις και την παραμικρή ραγισματιά στο παρκέ. Να κλειστείς στο σπίτι, να μη βλέπεις κανέναν, να νιώθεις μόνος, να ζεις τα όρια σου, να αγαπάς χωρίς όρια.

Να μένεις για να δεις μέχρι πού μπορεί να σε κρατήσει δυνατό κι αλώβητο κι όχι τρελό η αγάπη σου, πόσο δυνατή είναι, πόσο αγάπη είναι τελικά…. Να αναμετρηθείς με το σκληρό σου είναι, με την ανάγκη σου την εγωιστική να πάρεις και να μείνεις εκεί μέχρις εσχάτων να τα δώσεις όλα, να παλέψεις για την αγάπη, για την αιωνιότητα, για το όμορφο, για το δικαίωμα στον ήλιο.

Να μην παραιτηθείς απ΄το σοφό προνόμιο να κάτσεις εκεί να φας όλο το λούκι, γιατί μπορεί μετά σε κάποια στροφή να σε περιμένει η επιβράβευση, μπορεί και όχι. ΄Ομως, νάσαι εκεί να δεις το τέλος. ΄Οποιο. Να μην το κόψεις μόνος. Να μην αποφασίσεις να το ελέγξεις. Να ενσωματώσεις τον εαυτό σου τον υπέροχο, τρωτό, ειλικρινή, ατόφιο, ανθρώπινο εαυτό σου στη δράση, κι όχι να προσπαθήσεις να γράψεις εσύ το σενάριο.

Να έχεις δώσει κάθε ικμάδα σου, να έχει στραγγίξει το αίμα, να είσαι βέβαιος πως έκανες ό,τι μπορούσες, ό,τι περνούσε απ΄το ανάξιο σου χέρι να βρεις την ευτυχία, την αγάπη, την εξιλέωση της παραμονής σου στο γήινο περιβάλλον. Και να ΄χεις δυνατά δοθεί και αγαπήσει πέρα απ΄τη ματιά σου, πέρα απ΄τον πεπερασμένο εαυτό σου, να έχεις θελήσει να πας στο φεγγάρι και πίσω για να ξεκρεμάσεις το άστρο που σου ζητήθηκε και να το προσφέρεις όσο ακόμα λάμπει.

Τα μονοπάτια μας τα ανοίγουμε εμείς, τις πληγές μας τις γιατρεύουμε μόνοι, αλλά έτσι με υπολογισμό, με ασφάλεια, ο Κολόμβος θα έκανε τον κοσμικό περιπτερά και θάτρωγε παέγια θαλασσινή στην πρωτεύουσα με την Ισαβέλλα λέγοντας αμπελοφιλοσοφίες.

Οι Αρχαίοι ΄Ελληνες δεν θα έμπαιναν ποτέ σε εμπορεία φοινικικά κι ο Θησέας δε θα γνώριζε ποτέ την Αριάδνη, προσπαθώντας να σώσει χιλιάδες άλλες κόρες, αποφασίζοντας να τα παίξει όλα για όλα και να προσπαθήσει να σκοτώσει τον Μινώταυρο. Ξέρεις ποιος παραιτήθηκε; Ο Αιγέας, φίλε. Κουρασμένος απ΄τη ζωή, έβγαλε κακό συμπέρασμα και πήδηξε για να χαιρόμαστε εμείς με ονοματεπώνυμο τη γαλανότερη θάλασσα του πλανήτη. Θυσία κι αυτή, δε λέω.

Αλλά είναι άλλο ο Πόντιος που πηρουνήθηκε μόνος του για να μην τον κάνουνε πιρόγα. Κι άλλο, ο άνθρωπος που υποδέχτηκε τον κατακτητή, που όταν εγκαταστάθηκε τον ρώτησε :

  • Θα με υπηρετείς;

Κι εκείνος δεν απάντησε, μονάχα ετοίμασε τραπέζι, άναψε θερμοσίφωνο και έστρωσε ζεστό κρεβάτι. Τον υπηρέτησε 20 χρόνια και ένα πρωινό, του έφτιαξε το τελευταίο πρωινό και τη βαλίτσα του.

Του την έδωσε, άνοιξε την πόρτα και είπε :

  • ΄Οχι !

Αυτό ήταν το γενναίο όχι, του Αλεξανδρινού Καβάφη. Το ναι δε θέλησε να το πει, το όχι το είπε όταν τερμάτισε όλα όσα του μέλλονταν να δει. ΄Οταν δεν είχε άλλο. Τότε τελείωσε τη διαδρομή.

Τότε σηκώνεσαι απ΄τα πατώματα. Κοιτάς τον ήλιο. Πιο σοφός. ΄Οχι πως δε θα κάνεις τα ίδια λάθη. Έτοιμος για τα ίδια είσαι πάλι. Αλλά είσαι άλλος. Και έχεις κυρίως υπηρετήσει το μέσα σου.

΄Εχεις κρατήσει ψηλά την ψυχή σου. Και μαθαίνεις να μένεις. Γι΄αυτήν. Για τα δικά της όρια που θα τα τερματίσεις ξανά, αν χρειαστεί.

Αυτή είναι το μέτρο.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s