Γη κι Ελευθερία

 

 

Είχε πολύ χρυσάφι μέσα η εκκλησία. Δεν της χρειαζόταν και δε μου χρειαζόταν για να σε βρω. Για να βρω τις απαντήσεις που έψαχνα. Είχα ξεκινήσει γι αλλού κι όπως πολύ συχνά, αλλού βρέθηκα. ΄Ηταν κι αυτό μέσα στην άσκηση της ελευθερίας. Οι απαντήσεις με περίμεναν εκεί τελικά. Στις πανοπλίες των Αγίων. Αλήθεια είχατε παρατηρήσει ότι κι ο Άγιος Δημήτριος και ο Άγιος Γεώργιος φορούν πανοπλίες και κρατούν δόρυ, αλλά μόνο ο Αη-Γιώργης κρατάει ασπίδα; Θα ψάξω το γιατί, αλλά μου φτάνει προς το παρόν η σκέψη πως εκείνος είναι που σκοτώνει το δράκο.

Στοιχεία και στοιχειά έχουμε όλοι μέσα μας ή τα συναντάμε στη ζωή. Το ζήτημα είναι πόσο αφήνουμε να μας καθορίσουν, πόσο γρήγορα τα σκοτώνουμε και χαράζουμε τη ζωή μας χωρίς αυτά, χωρίς πρέπει γρανιτένια, χωρίς φόβους που μας κρατάνε πίσω, χωρίς εξαρτήσεις από πρόσωπα και πράγματα. Η ψυχή αυτών που θυσιάζονται ή παλεύουν για το κοινό καλό είναι πραγματικά ελεύθερη και δεν τη σκλαβώνει κανένα βόλι. ΄Ετσι είναι ωραίο.  Να είναι  η ψυχή ελεύθερη, απαλλαγμένη από κάθε είδους δέσμευση, επίπεδο χριστιανικότητας, δογματισμό κομματικό, χρώμα, αξίωμα…

Στο Σκοπευτήριο έτσι έγινε. Γι΄αυτό δε θέλανε τα κορμιά να έχουν δεμένα μάτια. Γιατί το βλέμμα ήταν της ψυχής. Κι η ψυχή τους ανελήφθη ελεύθερη. Γιατί η θυσία κι ο χαμός δεν ήταν καθήκον, ήταν επιλογή. Και τα στοιχειά μας στοιχειώνουν όταν καταδυναστεύουν τις επιλογές μας. Μόνο τότε.

Γνώμονας και δύναμή μου κι έννοια μου είναι αυτό, και ήταν αυτό και θα είναι, στη ζωή μου. Να κρατήσω την ψυχή μου ελεύθερη. Κι ας έχω ταλαιπωρηθεί, περιπλανηθεί, τραυματιστεί και πονέσει. Να μη χάσω την ικανότητα ν΄αγαπώ αληθινά και να νιώθω ελεύθερη. Την ώρα της επιλογής είναι ελεύθερη η ψυχή μου και κοιμάται ήσυχη. Τα όποια τιμήματα είναι τίποτε μπροστά στην κατάντια να την είχαν αλώσει. Πρόσωπα, καταστάσεις, κοινωνίες. Την κρατάω ελεύθερη να μπορεί να δακρύζει από χαρά και συγκίνηση, να βιώνει συναισθήματα και να πέφτει υπέρ βωμών και εστιών γιατί το διάλεξε.

΄Οπως οι αδέσμευτες ψυχές της Καισαριανής που σήμερα θα αφίπτανται και θα καμαρώνουν.

΄Eλα και πάρε μόνος σου τη λευτεριά
με τραγούδια, όπλα και σπαθιά.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s