Με φωτιά και με μαχαίρι…….. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ


ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΟΝΟΜΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Μυστικά  στην αρχή και φανερά όσο προχωρούσε ο καιρός και ξεθάρρευαν κι εκείνοι αλλά κυρίως ο λαός, άρχισαν να ξεδιπλώνουν το σχέδιο τους και να ενημερώνουν τον κόσμο. ΄Ηταν δύσκολο, αλλά ο Χάρι, η Ερμιόνη και ο Γουίλι είχαν στα χέρια τους την καλή γενιά ταχυδρομικών περιστεριών του τόπου,  εκπαιδευμένα να δέχονται στα ποδαράκια τους μηνύματα και να τα μεταφέρουν στα πέρατα του κόσμου σε ελάχιστο χρόνο.

Τελλάληδες με βροντερή φωνή ακροβολίστηκαν γι΄αυτό το σκοπό σ΄όλες τις γωνιές της χώρας, σε πόλεις, χωριά, πόρτα-πόρτα, σπίτι-σπίτι, μέχρι που ο φοβισμένος κόσμος άρχισε δειλά-δειλά να βγαίνει απ΄τα σπίτια, ν΄ανοίγει τα παράθυρα για να τους ακούσει καλύτερα….. Χιλιάδες ιππότες στρατευμένοι διέδιδαν το σοφό λόγο, τη σκέψη του Χάρι, όλοι κάτω ενωμένοι από τη θέρμη του χαμόγελου του, με υπόσχεση να μπορέσουν να ξανασηκώσουν τη χώρα στα πόδια της, που τώρα ήταν λυγισμένα και τρεμάμενα.

Ο λόγος, απλός και κατανοητός, αλλά σοφός, πρακτικός και ειλικρινής, έπιανε σιγά-σιγά σα σπόρος. Πολεμικοί παρατηρητές της κατεχόμενης χώρας, που έδινε φόρο αίματος στους δράκους με τα φιδίσια στόματα,θα ορκίζονταν ότι αντί για πτώματα απελπισμένων, έβλεπαν τώρα να κρέμονται από τα μπαλκόνια κλωνάρια ενός πρωτόφαντου, καινούριου φυτού, που λικνιζόταν μόνο του, αναρριχόταν με εκπληκτική ταχύτητα και είπαμε, οι παρατηρητές ορκίζονταν, πως το φυτό, σιγοψιθύριζε ή σιγοτραγουδούσε μια λέξη : » Ελπίδα….. Ελπίιιιιδα,…….. Ελπίδααααα, » , σε μια κλίμακα μουσική άγνωστη, μυστηριακή, μα τόσο τέλεια και αποτελεσματική που έβγαζε σιγά-σιγά τον κόσμο απ΄τα σπίτια και συγκεντρώνονταν στις πλατείες, έμεναν ως αργά, μαγείρευαν όλοι μαζί το φτωχικό τους έχει, και ύστερα όλοι μαζί, βγάζαν ο καθένας από ένα όργανο, μια κιθάρα, ένα ταμπούρλο, ένα ντέφι, ένα μπουζούκι και τραγουδούσαν ως αργά….

Καμιά φορά ερχόταν να τους βρει κι ο Χάρι. ΄Ανοιγαν τόπο αμέσως, τον κάθιζαν ανάμεσά τους, εκείνος τους κοιτούσε χαμογελαστός, έλεγε μια θερμή καλησπέρα, κι άρχιζε για πολλοστή φορά να τους μαγεύει με τον Μαγεμένο του Αυλό……

Αυτό κράτησε μήνες, τα φυτά μεγάλωσαν, πιάστηκαν σαν περικοκλάδες όπου έβρισκαν τοίχο με κισσό και δέντρο ψηλό που άντεχε τα φυλλώματά τους. Κόσμος απ΄έξω μάθαινε τι γινόταν στη χώρα την καταφρονεμένη, που τώρα ήταν όλο φυτά και τραγούδια και ζητούσε να μάθει περισσότερα, να μάθει ποιος ήταν ο εμπνευστής αυτής της μαγικής εποχής, να γνωρίσουν το Χάρι, να μάθουν πώς σκέφτεται, πώς ζει, πώς ντύνεται, ποιος είναι και τι κάνει.

Σε λίγο, ακόμα κι οι δράκοι σταμάτησαν να πετάνε φωτιές και τα φιδίσια στόματα τους να φιδογυρίζονται τρομοκρατώντας τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος δεν τους υπολόγιζε πια. Αρκούσαν δύο νότες από τον Μαγεμένο Αυλό του Χάρι, μια βόλτα στην πλατεία της Ερμιόνης, ένας πάπυρος του παράξενου Γουίλι και έστρεφαν το κεφάλι άφοβοι να ακούσουν εκείνους, χωρίς να δίνουν σημασία στους δράκους και τα τέρατα. Τώρα ήταν η σειρά των τεράτων να βιώσουν τον Φόβο.


Η ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s