Ενώ εσύ φοβόσουν….. (διαβασέ το όλο, κι ας είναι μακρύ, θα δεις !)

 Ενώ εσύ φοβόσουν…..

(διαβασέ το όλο, κι ας είναι μακρύ,  

θα δεις !)

 

varoufakis

΄Ετσι είναι, μάτια μου…. Ενώ εσύ φοβόσουν, αναρωτιόσουν, αμφέβαλλες και ψαχνόσουν, εγώ ευτυχώς τον είχα ήδη βρει. Δεν τον ανακάλυψα την επαύριο των εκλογών όπως όλη η Ελλάδα, που και πολύ καλά έκανε να γνωρίσει, έστω και τώρα που έγινε υπουργός, το Γιάνη Βαρουφάκη.

(Μικρή παρένθεση από την εκπομπή της Φλέσσα, οι λέξεις φταίνε, διατυπώθηκε η ετυμολογία της λέξης υπουργός, είναι αυτός που βρίσκεται στην υπηρεσία του έργου, υπό το έργο, και όχι υπέρ ή επί, όπως τόσα χρόνια είχαμε συνηθίσει. )

Η δική μου γνωριμία, λοιπόν, με τον αξιότιμο Γιάνη Βαρουφάκη, με την έννοια ότι αξιώνεται αυτή τη στιγμή την τιμή με την έννοια που διατυπώνεται περίτρανα στις Θερμοπύλες του Καβάφη.  Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν, ο πανεπιστημιακός, ο ορθολογιστής, ο κατά πολλούς απαισιόδοξος, ο ευαίσθητος, η ρομαντική ψυχή, ο πολύπλευρος, πολυσχιδής και πολυπράγμων Γιάνης, με την ανατροπή του ενός νι στο όνομά του, από τότε που άρχισε η κρίση, υπήρξε για μένα το μόνο φωτεινό σημείο αναφοράς, η φωνή της λογικής.

Με τα άρθρα του αρχικά στο Protagon (του… Ποταμάκη – βρε πώς αλλάζουν οι καιροί και μερικοί άνθρωποι), στάθηκα όρθια και με σώας τας φρένας μέσα στη γενική παράνοια.

Με την υστερική πολυφωνία που προωθούσαν τα κανάλια από το 2009 κυρίως και μετά, όπου άνοιγες την τηλεόραση και η τρομολαγνεία ξεχείλιζε τις οθόνες, ο ζόφος και η φρίκη που ζούσαμε στην καθημερινότητα μεταφερόταν στο σαλόνι. Και στην αρχή μάσησα. Αλλά είπα, δεν μπορεί, κάποια διέξοδος υπάρχει. Σαν τον rehab,  περίμενα το άρθρο του, να έρθει, και με την υπέροχη χρήση της γλώσσας και την επιχειρηματολογία του, να μου βάλει τα πράγματα σε μια τάξη.

΄Εκανε κι άλλα, χωρίς να το ξέρει, για μένα. Και για όσους τον διάβαζαν και τον διαβάζουν, πιστεύω. Μου έμαθε οικονομικά. Τα έλεγε απλά, τα εξηγούσε κανονικά, σαν κανονικός δάσκαλος, που ενδιαφέρεται για τους μαθητές/ακροατήριο/αναγνώστες, και εγώ που νόμιζα ότι ήμουν στούρνος, κατάλαβα επιτέλους οικονομικούς όρους. Μέσα σε λίγους μήνες, το στραβάδι κατάφερε να παρακολουθεί με ευλάβεια τα άρθρα του και να καταλαβαίνει επακριβώς τι γράφει.

΄Ετσι, ό,τι κι αν έλεγαν τα δελτία, ο Βαρουφάκης μου τα έβαζε σε μια σειρά και με γλύτωνε από την παράνοια. Κυνηγούσα τα άρθρα του κι αλλού, γράφτηκα στο μπλογκ του και μου έρχονταν και τα ξενόγλωσσα άρθρα του με μέιλ, και το μπλογκ μου αυτό το έφτιαξα στον ίδιο φορέα, για να μπορώ να συνδέομαι και μ΄αυτόν τον τρόπο μαζί του. Μετά στο twitter του. Μετά στην Αθήνα.

΄Εγραψε ένα άρθρο ότι δέχθηκε μια θέση στην Αμερική και φεύγει και νόμιζα ότι χάνω ένα συγγενή. Αλλά, η καρδιά μου πήγε στη θέση της, όταν έγραψε ότι παρ΄ότι φεύγει, θα συνεχίσει να αρθρογραφεί.

΄Υστερα στην Αθήνα. Στο Hub. Σ΄ένα χώρο υπέροχο, κατάλληλο για το ανάστημα του ανδρός και για το σκοπό. Τη διάλεξη σε κοινό. Κρεμασμένη κυριολεκτικά, μαζί με το υπόλοιπο ακροατήριο, από τα χείλη του. Να ακούσω, να μάθω, να καταλάβω. Μπορεί να ήταν δυσάρεστα αυτά που έλεγε, αλλά έβλεπες ότι ο τύπος είχε σχέδιο. Είχε έτοιμη, μελετημένη, θαραλλέα από καιρό, τη λύση. Σου έλεγε, ναι, τα πράγματα είναι μαύρα, αλλά μπορούμε να βγούμε από αυτό. ΄Εχουμε επιλογές. Και ανέλυε ακριβώς πώς θα γίνει. Και μετά, αυτό που συμβαίνει με τους χαρισματικούς ανθρώπους, ένα μελίσσι γύρω του κι αυτός να μιλάει με όλους και να υπογράφει βιβλία.

Στο άρθρο του για τη θεωρία παιγνίων, ένα μεσημέρι με αφορμή το Πάσχα, υποκλίθηκα οριστικά στο μυαλό του. Είπα, εντάξει, ό,τι και να είχα φανταστεί για αυτόν, πηγαίνει ακόμα πάρα πέρα. Και να είναι καλά. Και μπράβο του. Και να είναι η γυναίκα του περήφανη. Που είναι μια σημαντική εικαστικός, η Δανάη Στράτου,  κάνει εικαστικές κατασκευές με κοινωνικό περιεχόμενο και τις κάνει στις χώρες που αναδεικνύουν το θέμα. Και κείνη με έκανε να γνωρίσω αυτό το είδος τέχνης, ένα που μπορούν όλοι να καταλάβουν, να συγκινηθούν, και που υπηρετεί τον άνθρωπο και το μέσα του. Την ανάγκη του. Κι όχι…. λεμονόκουπες και αποτσίγαρα.

Και μέσα από τα άρθρα του μου πρόσφερε και κάτι άλλο : μου γνώρισε τον εσώτερο εαυτό του, μίλησε για τα ταξίδια του, ειδικά αυτό από τη μια άκρη της Αυστραλίας στην άλλη, τη γνωριμία με τη γυναίκα του και τι ήταν αυτό που την κατέκτησε, την πίκρα του για το μεταπτυχιακό που είχε στήσει μόνος του εδώ με δικά του έξοδα και έφτασε να απειληθούν ζωές για να διαλυθεί και να τα παρατήσει.

΄Ολο και περισσότερο, γινόταν η καθημερινή φωνή της λογικής, η ελπίδα μου ότι υπάρχει διέξοδος από όλο αυτό που ζούμε. Κι όσο δυσκόλευαν τα πράγματα, τόσο πιο συχνά εμφανιζόταν και τόσο πιο δυνατά και αποφασιστικά, έβγαινε μπροστά και δήλωνε ήρεμα και κατευναστικά πως υπάρχει λύση. Του ευχόμουν από μέσα μου τα καλύτερα. Και σκεφτόμουν, κι ας ήξερα ότι δεν προτιμάει τα οφίτσια και τις υψηλές θέσεις, ότι μια μέρα, αν γίνει Υπουργός Οικονομικών, θα ησυχάσω επιτέλους ότι είμαστε σε καλό δρόμο και όλα θα πάνε καλά.

Ωραία, λοιπόν, και μετά φτάνουμε σε μια όμορφη ακόμα στιγμή. Στο Πολεμικό Μουσείο, στον κήπο του, ζέστη πολλή και το καινούργιο βιβλίο του, Μια μετριοπαθής πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ. Στον κήπο του Μουσείου. Προλογίζει ο πολύ σημαντικός και φωτισμένος, καθηγητής και φίλος του, ο οποίος ανέπτυξε τη θεωρία του δόγματος της ενεργού υπακοής, για να εξηγήσει το φαινόμενο της Γερμανίας. Και ο Αλέξης Τσίπρας.

varoufakis 5

Στον κήπο, πριν από το χώρο της ομιλίας, ένα γλυπτό, είναι σαν κιβωτός του Νώε, γεμάτη τάματα, υπέροχο έργο. Είναι η ώρα τέτοια, και έτσι όπως πέφτει ο ήλιος πάνω στο γλυπτό, τα τάματα αστραφτοκοπάνε και τυφλώνουν το βλέμμα. Και μου φέρνουν ένα δάκρυ. Κι ένα σημάδι;

Τελευταία λαμπερή στιγμή πριν την κάλπη, η ραδιοφωνική εκπομπή του Τerra Nullius στο Κόκκινο. Και τα μουσικά του γούστα έρχονται να επιβεβαιώσουν και να συμπληρώσουν την εικόνα που έχω γι΄αυτόν. Ακούστε ποιο κλασσικό κομμάτι θεωρεί ο ίδιος ροκ, κι ας αναφέρεται κατά κόρον αυτές τις μέρες το Ηotel California. ΄Οχι, αγαπητοί, είναι αυτό,  String Attack – Concert for Oboe Violin & String In C Minor, Part 3 . Kαι ξεκίναγε μ΄αυτό την εκπομπή. Και κρεμόμουν στα ραδιόφωνα να προλάβω. Και μόλις ακούγονταν οι πρώτες νότες, έκλεινα τα μάτια και έφευγα, απέδραττα εκεί όπου δεν υπάρχει στεναγμός.

Κι ακόμη μία, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, μαζί με την υποψηφιότητά του στη Β΄Αθήνας, όπου εξελέγη πρώτος των πρώτων. Το καινούργιο βιβλίο του Η Γένεση της μνημονιακής Ελλάδας, το οποίο ντροπιασμένη ομολογώ ότι δεν το έχω διαβάσει ακόμη, αλλά οσονούπω θα γίνει και θα γράψω τη γνώμη μου εδώ.

Και σήμερα είναι Υπουργός Οικονομικών. Στην κυβέρνηση Τσίπρα. Και σήμερα όλος ο κόσμος ασχολείται μαζί του, πώς είναι, τι φοράει, τι είπε. Και σήμερα είναι το σημαντικό ραντεβού με τον Σόιμπλε.

Σήμερα ήταν η ώρα να γράψω γι΄αυτόν. Και να του στείλω μαζί σας όλη τη θετική ενέργεια που έχω και τις ευχές μου να πετύχει. Και την εκτίμησή μου στο πρόσωπό του. Και την πίστη μου ότι αυτός μπορεί. Κι όλοι εμείς μαζί του μπορούμε να τα καταφέρουμε. Θα πετύχουμε.

varoufakis 2

Το θέλω. Το βλέπω. Το πιστεύω.

Καλή επιτυχία, Γιάνη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s